Start » Odznaki » Marynarz jednostek pływających

Marynarka wojenna

Nowe

Najciekawsze

Szukaj
Loading
Nasze strony

Guziki polskiej MW 1918-2008

Na stronie jest
16
zwiedzajacych

Marynarz jednostek pływających

Marynarz jednostek pływających
Marynarz jednostek pływających

W II Rzeczypospolitej kadra Marynarki Wojennej nie nosiła żadnych odznak wyróżniających. Mundur marynarski wydzielał ich spośród pozostałych żołnierzy. Jedyne formalne odznaki specjalistyczne: znaki pilota, obserwatora i nawigatora pojawiły się na mundurach lotników morskich. Nie mówimy tutaj o odznakach za dobrą sygnalizację dla podoficerów i szeregowców specjalności sygnałowej wprowadzoną z dniem 18 stycznia 1936 w postaci złotej lub czerwonej gwiazdki wszytej na lewym rękawie munduru 3 cm powyżej oznaki specjalności. Po roku (23 stycznia 1937) szef KMW przyznał po dwie złote i dwie czerwone gwiazdki dla zwycięzców konkurencji na szczeblu floty, Gwiazdki te zwycięzcy mieli prawo nosić do następnych dorocznych zawodów. Inną nader cenioną odznaką grupy szeregowych były banderki metalowe, emaliowane przyznawane za zwycięstwo w konkurencjach sportowych na szczeblu floty, noszone na takich samych zasadach, jak wyżej wspomniane. (Stosowano je po wojnie jeszcze do pierwszej połowy lat 50-tych)

Istniały odznaki używane we Flotylli Pińskiej, w tym odznaki o charakterze sportowym. Flotylla była daleko od morza, szef KMW Jerzy Świrski chciał ją zlikwidować po wojnie 1920 roku, czemu stanowczo sprzeciwił się gen Józef Rybak. (Marynarze tej flotylli walczyli na Jasiołdzie i Prypeci już od maja 1919 roku, zyskując uznanie oraz z początkowo zaplanowanych przewoźników stali się ważną bojową składową walczącą!)

Znamy przedwojenne odznaki ORP „Wicher” i ORP „Rybitwa”, które jak się wydaje należały do półoficjalnych wytworów załóg tych okrętów.

Pierwsza po wojnie pojawiła się odznaka marynarza okrętów podwodnych. Odznaki pułkowe, pamiątkowe jednostek i okrętów to zdobycz lat osiemdziesiątych i późniejszych ubiegłego wieku. Warszawa uznała, że trzeba zapanować nad „radosną twórczością” ustanowiła Komisję Historyczną (która również nie jest bez grzechu – opancerzone ramię kapra na proporcu MW).

*

W październiku 2009 komandor podporucznik Artur Czajkowski i kpt. mar. Krzysztof Kudelski doszli dom wniosku, że kadra okrętowa powinna nosić odznakę wyróżniającą ich od pozostałych. Wcześniej ( w 2003) pojawiła się odznaka dowódcy okrętu według projektu komandora Janusza Dawidowicza i Stanisława Śliwy. Odznakę wykonał gdyński specjalista St. Śliwa.

Projekt odznaki opracował i przedstawił chor. mar. Jacek Leszczyński. Przed rokiem kmdr Mirosław Jurkowlaniec zorganizował i poprowadził specjalne zebranie w 3. Flotylli Okrętów im. kmdr. Bolesława Romanowskiego poświęcone tej kwestii. Projekt zyskał akceptację, po czym rozpoczęto jak zwykle długą i niełatwą drogę wiodącą ku pomyślnemu finałowi poczynając od szczebli w Gdyni po Warszawę. W tym roku w dniu 10 lutego (jakby dla upamiętnienia rocznicy zaślubin Polski z morzem dokonanych w Pucku przez gen. Józefa Hallera w 1920 roku) projekt został zatwierdzony. Można przypuszczać, że pierwsze wręczenia odznak nastąpią podczas tegorocznych Dni Morza.

Odznaka ma trzy klasy. Brązowa – jest przewidziana dla marynarzy, którzy służą na okrętach minimum 3 lata. Srebrna – dla osób, które na pokładach spędziły co najmniej 5 lat; złota natomiast dla marynarzy z 10-letnim stażem służby na morzu. Statut przewiduje, że odznaki nadawać będą dowódcy flotyll na wnioski dowódców jednostek. Wnioski te mają trafiać do kapituł, którym przewodniczyć będą dowódcy jednostek wojskowych oraz przedstawiciele dowództwa flotylli.

Odznaka zawiera w centrum krzyż kawalerski z proporca MW położony na stylizowanej kotwicy admiralicji bez charakterystycznej cumy oraz potężnymi skrzyżowanymi szablami marynarskimi. Całość na tle spienionych fal morskich.

Przewidziano, że odznaka o wymiarach 670 x 25 mm jest jednowarstwowa.

 

Wykorzystano między innymi materiał Grzegorza Łyko, Odznaka marynarza jednostek pływających z „Bandery” Nr 2 (22) z 2011 roku.

Józef Wąsiewski

ten artykuł przeczytano : 12739 razy.