Start » Pamiątki » Pamiątka z 3. Flotylli Okrętów w Gdyni

Marynarka wojenna

Nowe

Najciekawsze

Szukaj
Loading
Nasze strony

Guziki polskiej MW 1918-2008

Na stronie jest
23
zwiedzajacych

Pamiątka z 3. Flotylli Okrętów w Gdyni

Pamiątka z 3. Flotylli Okrętów w Gdyni
Pamiątka z 3. Flotylli Okrętów w Gdyni

     Nowa struktura MW wynikająca z przyjętych założeń, związanych z postępem oraz ogólnymi zadaniami sił zbrojnych Układu Warszawskiego zaowocowała powołaniem w lutym 1961 roku specjalnej komisji z kmdr. Ludwikiem Janczyszynem  (wówczas p.o. szefa sztabu) dla przygotowania koncepcji zmian oraz ich sprawdzania in statu nascendi. Postulowano utworzenie Bazy Głównej w Gdyni.


     Szef Sztabu Generalnego Wojska Polskiego w dniu 29 lutego 1965 rozkazał dowódcy Marynarki Wojennej przeformować dotychczasowy system organizacyjny morskich sił zbrojnych. Z dniem 31 maja 1965 powstały wówczas 8. Flotylla Obrony Wybrzeża oraz 9. Flotylla Obrony Wybrzeża. W składzie 9. FOW znalazły się jednostki dotąd przynależne do Brygady Wodnego Rejonu Bazy Głównej w Gdyni oraz KPW w Gdyni Helu. W istocie powrócono w ten sposób do zlikwidowanych w 1950 roku przez kadm. W. Czerokowa Obszarów Nadmorskich.


     Nie zajmując się licznymi chociaż ciekawymi detalami różnorodnych zmian, przydzielania, modernizacji taboru pływającego, rozdzielania jednostek, ich rozwoju itp., stwierdźmy, że szef Sztabu Generalnego WP rozkazał w dniu 11 marca 1971 rozformować dotychczasowe gdyńskie jednostki: 1. Brygadę OP, 3. Brygadę Kutrów Torpedowych i 7. Dywizjon Niszczycieli; w ich miejsce utworzyć podstawowe marynarskie siły uderzeniowe w postaci 3. Flotylli Okrętów. W następnym miesiącu powstała ze zlikwidowanej Składnicy Broni Podwodnej i Ruchomej Bazy Zaopatrzenia Okrętów Baza Techniczna do obsługi uzbrojenia rakietowego 3. FO.
W dniu 12 października 1985 3. Flotylla okrętów otrzymała imię komandora Bolesława Romanowskiego.
Przed sztabem 3. FO w dniu 27 czerwca Zofia Romanowska-Rychel odsłoniła pomnik ojca, zasłużonego podwodnika, przygotowany według projektu kmdr. ppor. Stefana Kierzkowskiego. Działo się to w trakcie kulminacyjnych obchodów (szeroko nagłośnionych w kraju) pięćdziesięciolecia służby ORP „Błyskawica” i jedynej dekoracji w Polsce okrętu Złotym Krzyżem Orderu Virtuti Militari.


     Należy przypomnieć, że ten okręt po wojnie w 1947 przyprowadził do Gdyni właśnie kmdr por. B. Romanowski. Dowodził okrętem od czerwca do 21 lipca. Przeprowadził go z Rosyth w dniach 1–4 lipca. Służył do 1951 w MW. W okresie od października 1947 do 31 stycznia 1951 dowodził ORP „Sęp” oraz dywizjonem OP. W lutym 1951 jako kmdr. por. zwolniony z MW. Zaczął pracować w gdyńskim Pagedzie. Wkrótce zmuszono go do opuszczenia wybrzeża. Osiadł w Solcu Kujawskim. Pracował w bardzo trudnych warunkach w Bydgoszczy. Od 1957 do 1964 ponownie służył w Marynarce Wojennej jako komandor. Kierował w Sztabie Głównym Wydziałem Wydawniczo-Historycznym. Współdziałał z zespołem opracowującym RSO. Od 1959 roku był zastępcą komendanta WSMW oraz szefem Wydziału Praktyk. Odszedł (stan zdrowia) 22 września 1964 z Marynarki Wojennej.


     Kolejny etap życia miał zbliżony do generała Mariusza Zaruskiego. Na wniosek Komendy Głównej ZHP został kapitanem żaglowca „Zawisza Czarny”. Zmarł na zawał serca 12 sierpnia 1968.


     Autor wielokrotnie wznawianej Torpedy w celu, wielu artykułów w Przeglądzie Morskim.

     Postać i dokonania w służbie Bolesława Szymona Romanowskiego (1910-1964), podporucznika marynarki od 15 sierpnia 1932 przygotujemy w oddzielnym materiale.


     Jedna z bardzo ciekawych pamiątek 3. Flotylli Okrętów im. kmdr. Bolesława Romanowskiego jest wykonana przez tamtejszych artystów-marynarzy (jak się domyślam – jeszcze nie sprawdziłem) z inspiracji S. Kierzkowskiego) ciekawa i raczej rzadka a nade wszystko bardzo miła pamiątka.
Otrzymałem ją kiedyś od ówczesnego dowódcy 3. FO kmdr Romana Krzyżelewskiego (nie pamiętam, co wówczas "przeskrobałem").


     Wypiłowywano w sklejce kotwicę, na której nakładano grubą warstwę gorącego laku do kopert i odciskano w nim pieczęć o średnicy 48 mm. Kotwica – jak na guzikach – z zawiązaną białą cumą. Na pieczęci widnieje symboliczny fragment polskiego wybrzeża z Zatoką Gdańską a nad nią sylwetka płynącego okrętu podwodnego. Na lądzie świetny zarys sylwetki orła. Po prawej stronie owalny medalion z twarzą B. Romanowskiego. W górnej części napis wersalikami w trzech wierszach: KMDR BOLESŁAW ROMANOWSKI 1910-1968.
Wymiary w przybliżeniu: 115 x 71 mm.
                                                            Józef Wąsiewski

 

ten artykuł przeczytano : 5097 razy.