Start » Umundurowanie » Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej

Marynarka wojenna

Nowe

Najciekawsze

Szukaj
Loading
Nasze strony

Guziki polskiej MW 1918-2008

Na stronie jest
9
zwiedzajacych

Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej

Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Dyplom stoczniowca nadawany przez dowódcę MW.

     Minister Obrony Narodowej wydał zarządzenie, któremu nadano numer 19/MON z dnia 04 lutego 1953, opublikowane w Dzienniku Rozkazów MON Nr 7 z 25 lutego 1953 w sprawie zasad nadawania stopni stoczniowych i prawa noszenia służbowych mundurów stoczniowych pracownikom cywilnym zatrudnionym w przedsiębiorstwie państwowym „Stocznia Marynarki Wojennej”.
W preambule minister powołuje się na realizowanie uchwały Nr 377/52 Prezydium Rządu z dnia 14 maja 1952 wydanym w sprawie włączenia pracowników Stoczni Marynarki Wojennej do osób, które mogą nosić stopnie stoczniowe oraz umundurowanie wraz z oznakami danego stopnia. Taką uchwałę nr 826 mundurująca niektóre zawody wydało Prezydium Rządu 1 grudnia 1951.
Ustalono wówczas stopnie stoczniowe.


a) Inżyniera stoczniowego I, II oraz III klasy;
b) Technika stoczniowego I, II oraz III klasy;
c) Stoczniowca  I, II oraz III klasy;
d) Aspiranta stoczniowego.


     Najniższy stopień czyli aspiranta mogła otrzymać osoba będąca absolwentem co najmniej trzymiesięcznego zawodowego kursu stoczniowego oraz pracująca minimum sześć miesięcy w produkcji stoczniowej. Aspirantem był także pomocnik fachowy (interesująca kwalifikacja!), który musiał mieć dwuletni staż w produkcji.
     Stoczniowiec III klasy to robotnik wykwalifikowany, pracujący co najmniej dwa lata w produkcji lub dziale pomocniczym; taka sama osoba o rocznym stażu pracy jak wyżej, posiadająca świadectwo rzemieślnicze.
     Technik stoczniowy III klasy to mistrz uprawniony do prowadzenia oddziału produkcyjnego lub pomocniczego po roku pracy w tym charakterze w stoczni jak również technik pracujący co najmniej rok w wydziale produkcyjnym lub technicznym.
     Inżynier III klasy to osoba zatrudniona w wydziale produkcyjnym lub technicznym co najmniej przez rok.


Wymagania o nadanie II. czy I. klasy były odpowiednio wyższe. Nie będziemy ich tutaj przytaczać. Inżynier I klasy to osoba, która musiała pracować w produkcji bądź technice oraz posiadać od co najmniej 10 lat stopień inżyniera II klasy!
Znakiem ówczesnych czasów było stwierdzenie, że przy nadawaniu tych stoczni, poza warunkami ogólnymi, także należy brać pod uwagę postawę społeczna i wyrobienie obywatelskie.


   Stopień inżyniera stoczniowego nadawał minister Obrony Narodowej na wniosek dowódcy Marynarki Wojennej.
   Stopień technika stoczniowego nadawał dowódca Marynarki Wojennej na wniosek dyrektora stoczni MW.
   Stopień stoczniowca i aspiranta stoczniowego nadawał dyrektor Stoczni Marynarki Wojennej.
   Stopień stoczniowy jest dożywotni, stwierdza zarządzenie.


     Określono sukienne granatowe umundurowanie stoczniowców, na które składała się czapka, furażerka, płaszcz, kurtka, spodnie (także kurtka i spodnie drelichowe). W przepisie wprowadzającym określono, że stoczniowcowi do munduru należą się dwie koszule bawełniane barwy niebiesko-stalowej oraz dwa krawaty wełniane – czarne.
     Stopnie stoczniowe w postaci odpowiednich oznak naszywano na patkach na wykładanym kołnierzu kurtki i płaszcza (zimowego).
     Stoczniowcy, kierownicy działów technicznych, posiadacze stopni stoczniowych noszą na patkach dodatkowe oznaki w postaci wężyków lub tasiemek ze złotego galonu, przypominających zminiaturyzowane oznaki stopni wojskowych w Marynarce Wojennej.
     Zarządzenie określiło, że nadawanie stopni stoczniowych wraz z przysługującymi dyplomami powinno się odbywać w dniu 1 stycznia każdego roku i w dniu stoczniowca. Od tej chwili posiadacz dyplomu nadania oraz odpowiedniej legitymacji miał prawo do noszenia służbowego munduru stoczniowego.
     Swoistą ciekawostką dla odznakoznawców powinno być to, że w załącznikach znajdujemy znaczek stoczniowca w roli emblematu oraz emblemat w formie naszywki naramiennej, o której próżno szukać jakiejkolwiek wzmianki w ministerialnym zarządzeniu. Podobnie zabrakło rysunku guzika czy jego opisu. Takie guziki zostały jednak wykonane w Łodzi. Krótki opis guzików stoczniowców Marynarki Wojennej w Gdyni, patrz na naszej stronie Guziki pod wpisem: Guziki stoczniowców gdyńskiej Stoczni Marynarki Wojennej,
                                                                      Józef Wąsiewski

  

Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Dyplom stoczniowca nadawany przez dowódcę MW.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Dyplom stoczniowca nadawany przez dyrektora Stoczni MW.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Dyplom stoczniowca nadawany przez MON.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Wzór legitymacji stoczniowca Stoczni MW.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Kurtka mundurowa stoczniowca MW z patkami.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Czapka stoczniowca MW oraz znak stoczniowca.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Oznaki aspiranta, stoczniowca I, II i III klasy. Gwiazdki czarne.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Oznaki technika stoczniowego I, II i III klasy. Gwiazdki srebrne.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Oznaki inżynierów stoczniowych I, II i III klasy. Gwiazdki złote.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Emblemat. Oznaka inż. stoczniowego I. klasy. Galon złoty.
Umundurowanie stoczniowców Stoczni Marynarki Wojennej
Naszywki ze złotego galonu dla funkcyjnych.
ten artykuł przeczytano : 5695 razy.