Start » Umundurowanie » Stopień wojskowy admirała

Marynarka wojenna

Nowe

Najciekawsze

Szukaj
Loading
Nasze strony

Guziki polskiej MW 1918-2008

Na stronie jest
12
zwiedzajacych

Stopień wojskowy admirała

Stopień wojskowy admirała
Stopień wojskowy admirała

     Oznaka stopnia admirała

     W II. Rzeczpospolitej oznaka stopnia admirała nie została ściśle sprecyzowana. Myślę tu o szerokości taśmy oraz jej wzorze. Prawie wszyscy piszący o umundurowaniu marynarskim wzoru 1920 wskazują, że ten mundur wzorowano przede wszystkim na brytyjskim. Jak zwykle diabeł tkwi w szczegółach. Na czapkach wojskowych w II. RP za płk. Andrzejem Galicą – który 21 czerwca 1919 wprowadził zaakceptowany przez władze wojskowe wzór kapelusza strzelców huculskich z między innymi gwiazdkami oficerskimi – pojawiły się oznaki stopni wojskowych czyli gwiazdki. [A. Galica od listopada 1918 roku do września 1919 organizował i dowodził oddziałami podhalańskich a od września 1919 roku do marca 1920 roku – Brygadą Górską. Następnie do sierpnia 1926 roku dowodził 21 Dywizją Piechoty Górskiej. 1 maja 1920 roku zatwierdzony został w stopniu generała podporucznika z dniem 1 kwietnia 1920 roku, a 3 maja 1922 roku zweryfikowany do stopnia generała brygady ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 roku. W okresie od sierpnia 1926 roku do października 1930 roku był dowódcą Okręgu Korpusu Nr X. w Przemyślu.] Te gwiazdki są mówiąc potocznie polskim patentem.

     Jeśli mowa o oznakach stopni marynarskich: podczas wizyt zagranicznych w Wlk. Brytanii zawsze dziwiono się dlaczego Polacy mają tyle admirałów. Oznaki naszych starszych oficerów odpowiadają dokładnie oznakom stopni brytyjskich admirałów, z tym, że od 1943 roku nie biegną dookoła rękawa.
Po wojnie w 1949 ustanowiono precyzyjny opis oraz wzór wężyka generalskiego, admiralskiego i marszałkowskiego. Ten ostatni miał wysokość 4 cm a generalski 3 cm. W myśl rysunków, wężyk składał się z pięciu elementów. Generałowie na patkach kurtek (zapinanych pod szyję) nosili srebrnego orzełka. Admirałowie: na rękawach wężyk generalski złoty o szerokości 1,5 cm i wysokości załamu 2,5 cm. (czyli był on niższy o 0,5 cm od wężyka generalskiego. Dlaczego? Nic natomiast nie wspomniano o orzełku na wyłogach kurtki mundurowej.

     W przepisach mundurowych z 1952 mamy już kurtki z wyłogami; nie znajdujemy różnic, jeśli mowa o wężyku generalskim. Admirałom udekorowano otok czapki liśćmi dębowymi. Wężyk na rękawie kurtki mundurowej zyskał wysokość 3,5 cm. Dlaczego? Generałom dodano pięcioboczne patki z umieszczonym na nich haftowanym srebrnym orzełkiem. O admirałach – nadal nic się w tym względzie nie mówiło.
W roku 1961 admirałom dodano na wyłogach munduru srebrnego orzełka i także wówczas zmieniono rysunek wężyka generalskiego na trójelementowy.

     Cała ta historia służy temu, by przypomnieć „wojnę” toczoną z MON przez służby mundurowe Marynarki Wojennej w latach dziewięćdziesiątych, które zaowocowały między innymi publikowaniem wzorców umundurowania marynarzy w… brązowych butach w warszawskich wydawnictwach promujących Wojsko Polskie oraz zlikwidowaniu orzełków na wyłogach mundurów w odnośnych przepisach z roku 1996. Bój toczył się o to, że MON domagał się orzełków srebrnych na wyłogach kurtek mundurowych admirałów, a jak wiadomo marynarze noszą kolor złoty.

     Na ilustracji widzimy przygotowany przez szefa służby mundurowej komandora Ryszarda Wąsowicza  i komandora Wiktora Myszkowskiego naramiennik admirała, który odrzucono, gdyż miał mieć wężyk pięcioelementowy.

                                                     Józef Wąsiewski

ten artykuł przeczytano : 3423 razy.